تبليغاتX
میثاق mithaq
هنوز لحظاتی از غروب روز میلاد امام رضا (ع) نگذشته بود که جمعیتی زیادی به سوی پارک ومحل اجرای کنسرت به مناسبت میلاد امام رضا (ع)که از سوی انجمن موسیقی تدارک دیده شده بود روانه شد . از همه سنین آمده بودند ازپنج سال وشش سال گرفته تا هفتاد سال باز هم خدا را شکر مش عباس که ما ده سالی یکبار هم نمی دیدمش حالا توی کنسرت گذرمان بهش خورد بعضی هم از فرصت استفاده کرده بودند وچای و قلیانشون باخودشون آورده بودند وبه بهونه کنسر ت دلی از عزا درآوردند. کنسرت که خیلی به تاخیر افتاد وظیفه آهنگسازی وپرکردن خلاء بردوش این عزیزان قلیونی افتاد البته الحق هم خوب نواختند. بعد ازمدتی انتظارها به سر آمد وکنسرت شروع شد البته فقط صدای یک دو سه بود.کمی که گذشت کنسرت شروع ، شروع شد. بگذریم که چی خوندن. درست توی وسط کنسرت بود که خیالم کردیم برنامه تموم شده چون یه عده ای واسه خودشون می آمدن ومیرفتن توی همین رفته آمدن ها بود که که درب فولادی محل اجرای کنسرت از جا کنده شد وکنسرت شد رایگان رایگان و مردم نشون دادند که چقدر هنر دوست هستند واینجا بود که جمله هنر نزد ایرانیان است وبس را به چشم دیدیم( ماشا الله به قوت) صدایی موسیقی آنقدر مجلس را تسخیر کرده بود که هیچکدام از این اتفاقات باعث برهم خوردن مجلس نشد (الحمدالله) صدایی تشویق وگاهی هم صلوات جان دیگری به مجلس می داد. بعضی هم که قبلا شعربه دستشون رسیده بود آهسته زمزمه می کردن و عده ای دیگرهم به یاد روزگار جوانی سر به فنس می کوبیدند البته بزرگترهای مجلس هم با نالیدن پا درد وهزار درد دیگر به کنسرت بدرود می گفتنند ومجلس به همین روال ادامه کرد تا جمعیت کم وکمتر شد وخلاصه بعد از حدود سه ساعت کنسرت به پایان رسید وعده باقیمانده با آرمش به خانه برگشتند واین بود حکایت کنسرت روباز شهر ما.
+ نوشته شده در  شنبه 9 آبان1388ساعت 11:23  توسط میثم علی پور  | 
دوستان عزیز                                                                                                                        
این بخش که جدیدا به وبلاگ اضافه کردیم به شما امکان می دهد که از سؤالاتی که در جلسه هفتگی قرآنی حسینه باب الحوائج علیه السلام از طرف حاج آقا آزادی طرح میشود مطلع شوید.
شما می توانید ضمن حضور در جلسه قرآنی پاسخ خود را ارائه نماید و در قرعه کشی شرکت کنید.                                                                                                             

1 -کدام پیامبر به صادق الوعد شهرت دارد؟
+ نوشته شده در  شنبه 9 آبان1388ساعت 7:15  توسط میثم علی پور  | 

 

mithaq

میلاد مسعود امام رئوف

حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام

مبارک باد.

+ نوشته شده در  جمعه 8 آبان1388ساعت 7:9  توسط گروه فرهنگی میثاق  | 
                                             درنقاط مختلف کشورمان از شمالی ترین تاجنوبی ترین نقاط آن اما کن وبقاع متبرکه ای جود دارد که همواره  منشا ظهور کرامات وبرکاتی برای مردم می باشند باتوجه به اینکه دهه ای که درپیش رو داریم به نام دهه ی کرامت نامگذارای شده است جای آن دارد که اشاره ای گذرا داشته باشیم بریکی ازاین بقاع متبرکه که دراستان بوشهر واقع شده است .

در فاصله یازده کیلو متری غرب بندر دیر بر فراز کوههای بی بی خاتون امامزاده ی مدفون است که ملقب به  شاه ابوالقاسم میباشد ودارای قدمت وتذکره نامه  است این امامزاده را از نوادگان امام موسی جعفر (ع ) می دانند  طبق گفته اهالی ایشان توسط یکی از ساکنان روستای سهول به نام " عبدالله بن قیطاس" به شهادت رسیده است در فاصله 20متری شرق امامز اده ابوالقاسم مرقد سید محمدتقی ودر فاصله 500 متری شمال  ایشان مزارخواهر مکرمه وی (بی بی خاتون ) قرار دارد

هموار ه زائران بسیاری از نقاط مختلف استان به زیارت این امامزاده نائل می آیند .ومتعقدند کرامات زیادی  از ایشان دیده اند متاسفانه تاکنون اداره  اوقاف استان بوشهر هیچ قدمی در جهت باز سازی این امامزاده بزگوار برنداشته است اما بامساعدت مردم خیر منطقه کارهای زیادی همچون تجدید بنا امامزاده صورت گرفته است این امامزاده می تواند به یک زیارتگاه عمومی تبدیل شود وبا توجه به موقعیت خاص جغرافیایی ان از لحاظ نزدیکی به ساحل خلیج فارس واشراف داشتن به مناطق اطراف می تواند زائرن بسیاری را به سوی خود جذب نماید.

انشاالله با یاری مسئولین محترم درآینده ای نه چندان دور شاهد تلاش در جهت رفاه حال عمومی زائران محترم باشیم

+ نوشته شده در  یکشنبه 3 آبان1388ساعت 14:22  توسط میثم علی پور  | 

 

امام صادق علیه السلام

شهادت مظلومانه

حضرت امام جعفر صادق علیه السلام

را تسلیت عرض می نماییم.

وقتي منصور دوانقي در سال 136 هجري به خلافت رسيد و حکومت خود را تثبيت کرد، دوران اختناق شديد بر شيعيان شروع شد وي قصد داشت که همه شخصيت‎هاي برجسته خاندان علي ـ عليه السّلام ـ را از سر راه خود بردارد به همين خاطر، بارها امام صادق ـ عليه السّلام ـ را بحضور طلبيده و او را مورد بازجوئي قرار داد. تا اين‎که بالاخره در سال 148 هـ ق بوسيله عامل خود در مدينه آن امام را مسموم و به شهادت رسانيد.
امام صادق ـ عليه السّلام ـ در سال 114 به امامت رسيد. دوران امامت آن حضرت مصادف بود با اواخر حکومت امويان که در سال 132 به عمر آن پايان داده شد و اوايل حکومت عباسيان که از اين تاريخ شروع شد.
در ميان ائمه اطهار ـ عليهم السّلام ـ عصر امام صادق ـ عليه السّلام ـ منحصر بفرد بوده. زيرا آن دوره از نظر سياسي، دوران ضعف حکومت بني‎اميه و قدرت بني‎عباس بوده است با قدرت گرفتن بني‎عباس، آنها از وجود مبارک امام صادق ـ عليه السّلام ـ بيمناک بودند و در صدد شهادت آن حضرت برآمدند. هنگامي که ابوالعباس (اولين خليفه عباسي) از دنيا رفت برادرش منصور دوانقي که مردي ستمگر و خونريز بود به مقام خلافت رسيد. وي پس از اين‎که به مقام خلافت رسيد از کثرت شيعيان و پيروان امام صادق ـ عليه السّلام ـ اطلاع يافت. منصور بخوبي مي‎دانست که پيشواي ششم شيعيان، مرکز ثقل مبارزات اسلامي، به شمار مي‎روند، لذا چندين مرتبه تصميم به قتل آن حضرت مي‎گيرد ولي هربار بنابه عللي از قتل آن حضرت منصرف مي‎شود. وي همواره از فعاليت امام صادق ـ عليه السّلام ـ سخت نگران بود. محبوبيت عمومي و عظمت علمي امام ـ عليه السّلام ـ بر اين بيم و نگراني مي‎افزود.[1] بعلاوه منصور شيعيان را نيز در مدينه به شدّت تحت کنترل و مراقبت قرار داده بود به طوري که در مدينه جاسوساني داشت که گزارش آنها را به او مي‎دادند و کساني را که با امام صادق ـ عليه السّلام ـ رفت و آمد داشتند، گردن مي‎زدند».[2] امام ـ عليه السّلام ـ نيز ياران خود را از همکاري با دربار خلافت منع مي‎کرد تا کمکي به ستمگران نشود. لذا مي‎فرمود: «من دوست ندارم که براي آنها (بني‎عباس) گرهي بزنم يا درِ مشکي را ببندم، هر چند در برابر آن پول بسياري بدهند. زيرا کساني که به ستمگران کمک کنند در روز قيامت در سراپرده‎‎اي از آتش قرار داده مي‎شوند تا خدا ميان بندگان خود حکم کند.»[3] «روزي منصور دوانقي به امام صادق ـ عليه السّلام ـ نوشت: چرا مانند ديگران نزد ما نمي‎آيي؟ امام در پاسخ نوشت: ما (از لحاظ دنيوي) چيزي نداريم که براي آن از تو بيمناک باشيم و تو نيز از جهات اُخروي چيزي نداري که به خاطر آن به تو اميدوار گرديم و... منصور نوشت: بياييد ما را نصيحت کنيد. امام پاسخ داد: اگر کسي اهل دنيا باشد تو را نصيحت نمي‎کند واگر هم اهل آخرت باشد نزد تو نمي‎آيد».[4]
به همين علّت، منصور دوانقي به تکريم و احترام ديگران پرداخت تا امام را تحقير کند. «سخنگوي بني‎عباس در شهر مدينه اعلام کرد که: جز مالک بن انس و ابن ابي ذئب کسي حق ندارد در مسائل اسلامي فتوا بدهد».[5] بدنبال اين جريان حکومت وقت با تمام امکانات خود به طرفداري از مالک و ترويج و تبليغ وي پرداخت تا از اين رهگذر، مردم را از مکتب امام صادق ـ عليه السّلام ـ دور کند. روزي منصور به مالک گفت: اگر زنده بمانم فتاواي تو را مثل قرآن نوشته به تمام شهرها خواهم فرستاد و مردم را وادار خواهم کرد به آنها عمل کنند».[6] مي‎توانيم بگوييم که دوران منصور يکي از پر اختناق‎ترين دوره‎هاي تاريخ اسلام بود و امام صادق ـ عليه السّلام ـ ده سال از اواخر عمر خود را در چنين دوراني سپري ساخت، منصور بعد از اين‎که متوجه شد که نمي‎تواند از نظر علمي و شخصيتي امام صادق ـ عليه السّلام ـ را مغلوب سازد به فکر حذف و شهادت آن حضرت افتاد، تا اين‎که بعد از چندين مرتبه که شبانه به منزل آن حضرت يورش بردند و در دل شب از منزل بيرون کشيدند و به تبعيد مجبور ساختند، بالاخره در سال 148 (بيست و پنجم شوال) بوسيله سمّ آن امام بزرگوار را مسموم و به شهادت رسانيدند».[7]
مرحوم مطفر در کتاب الامام الصادق ـ عليه السّلام ـ بعد از بيان شهادت آن حضرت در سال 148 هـ ق مي‎گويد: «تمام نويسندگان شيعه بر اين عقيده مي‎باشند که منصور توسط عامل خود در مدينه بوسيله سمّ آن حضرت را به شهادت رسانيد و علاوه برتمام موّرخين، و نويسندگان شيعه عدّه‎اي از بزرگان اهل سنت نيز شهادت آن حضرت را بوسيله سمّ مي‎دانند از جمله آنها صاحب کتاب «نورالابصار»[8] «تذکرة الخواص» و «الصواعق المحرقه» و... را مي‎توان نام برد».[9] (بعلاوه مسعودي در مروج الذهب جلد 2، ص 212، ابن الصباغ مالکي در الفصول المهمه ص 120 و... به موضوع مسموم شدن امام صادق ـ عليه السّلام ـ اشاره کرده‎اند).


معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1. سيره پيشوايان، مهدي پيشوايي.
2. دور نمايي از زندگاني امام جعفر صادق عليه السّلام ، عقيقي بخشايشي.
3. منتهي الامال، شيخ عباس قمي.
4. الارشاد، شيخ مفيد، ترجمه رسولي محلاتي.


------------------------------------------
[1] . مجلسي در بحارالانوار، فصل مستقلي را به برخوردهاي ميان امام صادق ـ عليه السّلام ـ و منصور اختصاص داده است. ر.ک: ج47، ص162ـ212.
[2] . طوسي، اختيار معرفة الرجال (معروف به رجال)، تحقيق، حسن مصطفوي، مشهد، دانشگاه مشهد، ص 282.
[3] . حر عاملي، وسائل الشيعه، بيروت، داراحياء التراث العربي، ج12، ص129.
[4] . مجلسي، بحارالانوار، ج47، ص184.
[5] . ابن خلکان. وفيات الاعيان، تحقيق: دکتر احسان عباس، قم، منشورات الرضي، چاپ 2، ج4، ص135.
[6] . ذهبي، شمس‎الدين محمد، تذکرة الحفاظ، بيروت، داراحياء التراث العربي، ج1، ص212.
[7] . عقيقي بخشايشي، دورنمائي از زندگاني امام جعفر صادق ـ عليه السّلام ـ ، انتشارات نسل جوان، ص 309.
[8] . نورالابصار، شبلنجي، ص 144، ابن حجر هيثمي مکي در الصواعق المحرقه، ص 120.
[9] . مطفري، محمدحسين، الامام صادق ـ عليه السّلام ـ النجف، انتشارات حيدريه، ج2، ص112.
[11] عبدالرحمن انصاري، در انتظار خورشيد ولايت، انتشارات دفتر تبليغات اسلامي، سال 1373، ص 322 با کمي تغييرات

+ نوشته شده در  دوشنبه 20 مهر1388ساعت 19:17  توسط گروه فرهنگی میثاق  |